عملکرد واقعی مسدود کردن آب کیسه های شن کنترل سیل یک شاخص ثابت نیست. این به شدت تحت تأثیر روش های انباشته، عمق حوضچه، سرعت جریان آب و شرایط محل قرار دارد. آنها برای مواقع اضطراری سیل شهری خانگی، اماکن تجاری و گاراژهای زیرزمینی به عنوان منابع عملی مسدودکننده آب اضطراری مقرونبهصرفه عمل میکنند، با این حال محدودیتهای آشکاری را در شرایط سیل شدید دارند که نیازمند تمایز سناریوهای منطقی است.
کیسه های شن کنترل سیل نتایج فوق العاده ای را برای غرقابی معمولی شهری ناشی از طوفان باران به دست می آورند. بیشتر غرقاب های شهری حوضچه های کم عمق 20 تا 80 سانتی متری با حرکت کند آب و نیروی ضربه محدود ایجاد می کنند. موانع کیسه شن که بر اساس رویه های استاندارد از جمله انباشته شدن اتصالات پلکانی، فشرده سازی لایه به لایه و آب بندی شکاف پایه ساخته شده اند، می توانند به طور کامل پخش آب را متوقف کرده و جریان برگشتی آب باران را از شکاف درها، پنجره ها و ورودی ساختمان متوقف کنند. سازه های انباشته وزن، بدون جابجایی توسط نیروی رانش آب کم عمق، محکم روی زمین لنگر می اندازند. بدنههای کیسههای انعطافپذیر شکافهای زمین و زوایای مرده دیوار را پر میکنند و نقص مزمن تراوش سختافزار سفت و سخت مسدودکننده آب را برطرف میکنند. آزمایشهای صحرایی نشان میدهند که موانع کیسه شن به درستی نصب شده میتوانند تقریباً به طور کامل آب ساکن تا عمق 50 سانتیمتر را با تراوش ناچیز جدا کنند. آنها زمان گرانبهایی را برای عملیات جابجایی دارایی های داخلی و عملیات زهکشی می خرند و به نرخ های موفقیت بالای حفاظت اضطراری دست می یابند.
کیسه های شنی کنترل سیلاب برای حوض در عمق متوسط با جریان آهسته، کنترل موثر جریان را درک می کنند. وقتی عمق آب به 80 تا 120 سانتیمتر میرسد یا حرکت جزئی آب رخ میدهد، کیسههای شن تک لایه ناکافی میشوند. انباشته شدن دولایه یا چند لایه، موانع را افزایش و تقویت می کند. برزنت های ضد آب کمکی که در سمت رو به آب قرار گرفته اند، نفوذ ناپذیری را برای حفظ پایداری احتباس آب افزایش می دهند. در چنین شرایطی، کیسه های شن لزوماً به ایزوله آب مطلق نمی رسند. در عوض، جریانها را کاهش میدهند، زبالههای شناور را متوقف میکنند و افزایش سطح آب را به تاخیر میاندازند تا تلفات ناشی از غرقاب برای معابر اجتماعی، ورودیهای زیرزمین و اماکن خردهفروشی کم ارتفاع را کاهش دهند.
در شرایط سیل شدید، کیسه های شن کنترل سیل اثرگذاری محدودی نشان می دهند. در مواجهه با آب عمیقتر از 1.5 متر، سیلابهای سریع و تأثیر سیل شدید پایدار، موانع کیسههای شن مستقل از خطر کج شدن، نشت بیش از حد و فروپاشی رنج میبرند و نمیتوانند حفاظت کافی در برابر سیل را ارائه دهند. چنین شرایط شدید نیازمند سیستمهای ترکیبی از جمله سدهای مخصوص کنترل سیل، تکیهگاههای تقویتکننده و غشاهای غیرقابل نفوذ است. علاوه بر این، انباشته شدن نامناسب، فشردگی ناکافی پایه یا شکافهای بدون مهر و موم ممکن است باعث تراوش قابل توجه حتی در حوضچههای کم عمق شود و نتایج محافظتی را کاهش دهد.
به طور کلی، کیسه های شن کنترل سیل تقریباً تمام الزامات غیرنظامی پیشگیری از سیل را برای طوفان باران و غرقابی کوتاه مدت برآورده می کند. ارزش اصلی آنها در استقرار سریع اضطراری، آب بندی هدفمند شکاف و سازگاری انعطاف پذیر با زمین های پیچیده برای جبران کمبود تجهیزات مسدود کننده آب صلب است. به شرط رعایت مشخصات مونتاژ و اجتناب از سناریوهای سیل شدید با شدت بالا، کیسههای شن کنترل سیل در مقایسه با جایگزینهای معمولی مسدودکننده آب پایداری و عملی بالاتری از خود نشان میدهند و منابع اصلی کنترل سیل اضطراری غیرنظامی را تشکیل میدهند.
