1. مواد خام برای ساخت کیسه های تن عمدتا پلی پروپیلن است، با مقدار کمی از افزودنی های تثبیت کننده به طور مساوی مخلوط شده است. پس از ذوب شدن و اکسترود شدن توسط یک اکسترودر برای تشکیل لایه پلاستیکی، آن را به رشتههایی برش میدهند و سپس کشیده میشوند و با حرارت-نخهای اصلی PP با استحکام بالا،-طولانی کم{4}} را تشکیل میدهند. سپس بافته شده و لمینت می شود تا بافت پایه کیسه های پلاستیکی بافته شود. پس از دوخت با بند و سایر لوازم، کیف های تن درست می شود.
2. خطرات کیسه های تن اولیه
هنگامی که محیط کاری که در آن کیسه های تن استفاده می شود یا موادی که حمل می کنند حاوی مواد قابل اشتعال و انفجار باشد، چنین کیسه های تنی در معرض حوادث خطرناکی مانند اشتعال الکتریسیته ساکن و انفجار هستند.
3. استانداردها و آزمایشات مربوطه برای کیسه های تن رسانا
در سال 2003، سازمان اروپایی NCLC استاندارد را منتشر کرد: PD CLC/TR50404:2003 (ژوئن 2003). در اوایل ماه مه 2002، IEC استانداردی را منتشر کرد: IEC61340-4-4، که بیشتر بهبود یافت و بازنگری شد، و استاندارد جدید: IEC61340-4-40:2005 در سال 2005 منتشر شد.
4. دامنه کاربرد کیسه های تن رسانا
با توجه به استانداردهای CLC و EC، دامنه کاربرد کیسه های تن رسانای ضد{0}} ساکن بسیار گسترده است. علاوه بر استفاده در محل های کاری که موادی با انرژی اشتعال پایین وجود دارد، کیسه های تن رسانای ضد ساکن برای بسته بندی مواد غیرقابل اشتعال- نیز ضروری هستند. به عنوان مثال، در کارخانههای تولید رنگ، جوهر و چسب، کیسههای تنی برای مواد بستهبندی مانند دیاکسید تیتانیوم، پودر تالک و رنگدانهها باید ضد کیسههای تن رسانای ساکن باشند.
